قصه وداع در آخرين حج
والّا آن روز هم مانند تمامی ایام سال، خورشید از مشرق طلوع می کند واز مغرب غروب.
بله روز های بزرگ، نمایان گر اتفاقات بزرگی اند که در تاریخ وفرهنگ جامعه سرنوشت ساز بوده وتأثیر وجریان آن تا حال مشاهده می شود در غیر اینصورت چه لزومی دارد اتفاقی که سال ها پیش افتاده را یاد کنیم وبرای آن با مصارف هنگفت جشن بگیریم...
این شکل بزرگ جشن تولدهایی است که برای خودمان می گیریم ، ما برای زنده ها جشن تولد می گیریم وروز تولد آنها را گرامی می داریم زیرا تأثیر آن تولد هم اکنون وجود دارد که همان شخصی است که برایش جشن می گیریم در غیر اینصورت چه کسی برای یک مرده جشن تولد می گیرد؟!
تاثیر آن تا حال مشاهده می گردد ویا اینکه باید مشاهده گردد یعنی آن اتفاق نباید به فراموشی سپرده شود وزنجیره فرهنگ جامعه بسته به آن است.
با این وصف این جشن ها از حالت یک جشن وسرور عادی خارج وبه یک پروسه اعتقادی واجتماعی وحتی سیاسی تبدیل می گردد وطبیعی است که اهمیت وضرورت آن از یک جشن عادی به مراتب افزون تر است.
ودلیل آن نیز روشن است زیرا این جشن ها وقدردانی ها بمنزله تداوم فرهنگ وحیات جامعه است که اگر به فراموشی سپرده شود آن جامعه دچار انحطاط فرهنگی ووابستگی فکری خواهد شد.
در میان اعیاد وجشن های اسلامی عید غدیر به عنوان بزرگترین عید می درخشد.
راستی چرا بزرگترین عید است؟
پس عید فطر، عید قربان، ویا میلاد پیامبر و.... چه می شوند وچه جایگاهی در اسلام دارند؟
برای توضیح این مطلب باید گفت:
تمامی این اعیاد وولادت ها جایگاه عالی خود را در اسلام دارند واز هریک
باید قدردانی شود ونباید هیچ یک از آنها به فراموشی سپرده شوند.
امام عید غدیر با عظمت که دارد تمامی آنها را تحت الشعاع قرار داده است.
تا جایی که خداوند می فرماید:
«یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک وان لم تفعل فما بلغت رسالتک»«مائده/3»
خداوند به پیامبرصلی الله علیه واله خود می فرماید:
اگر این کار را انجام ندهی گویا در طول 23 سال نبوت خود هیچ کاری نکردی .
پس اگر غدیر نمی بود از فطر وقربان وحتی نماز وقرآن هیچ خبری نبود.
حال سؤال پیش می آید که این مقام ومنزلت واین عظمت برای چیست؟ وچه دلیلی وجود دارد که غدیر این قدر مهم شده؟
برای پاسخ به این سؤال ابتدا باید بگوییم که:
خداوند وقتی به چیزی ارج می نهد وآن را بزرگ خطاب می کند بی دلیل نیست
وقطعا دارای اهمیت وضرورت بی نهایت است ودوری از آن موجب گمراهی است.
پس این مساله بی نهایت مهم می گردد ومربوط به سعادت وشقاوت انسان است.
زیرا این عظمت برای غدیر قطعا منشأی عظیم دارد.
حال منشا عظمت غدیر چیست؟ شاید در لابه لای بحت فهمیده باشید.
قضیه اینجاست که وقتی خداوند بر بندگان لطف می کند وشریعتی از جانب خود
توسط پیامبر(ص) وضع می نماید این شریعت ودین از چنان اهمیت وفضیلتی در نزد
خدا برخوردار است که هیچ چیزی در مقابل آن قابل مقایسه نیست وطبیعی است
زیرا این راهیست که بندگان را به سلامت به خدایشان می رساند.
اما این شریعت با تمامی فضیلت خود تنها تئوری وتفکر ودستوراتی است که جز بر
کاغذ جایی ندارد وممکن است در نظر بسیاری غیر قابل اجرا بنماید.
خداوند برای اینکه این شریعت را به صورت عملی وزنده در خلق وبندگان خود به
نمایش بگذارد پیامبر(ص) را قرار داد واو را اسوه والگوی عملی معرفی نمود تا
از سویی هم حجت را تمام کند ودیگر حرفی در روز قیامت باقی نماند.
برای تقریب به ذهن؛ شما داستانی را در کتابی مطالعه می کنید وشاید هم به
نظرتان افسانه ودروغی بیاید اما اگر همان داستان را بصورت واقعی مشاهده
نمایید آیا بازهم در واقعی بودن آن تردید می کنید؟!
اما بعد از پیامبر چطور؟
زیرا پیامبر هم مانند تمامی انسان ها تا حد معلومی زندگی می کند وقرار نیست
تا روز قیامت زنده باشد پس تکلیف بندگان وشریعت چه خواهد شد؟
از اینرو خداوند به پیامبر(ص) دستور می دهد امام والگوی بعد از خود را معرفی نماید تا شریعت بدون مجری باقی نماند.
همان شریعتی که ضامن سعادت بشر است.
پس فلسفه عظمت غدیر وتعیین مولا علی(ع) به عنوان امام، بر می گردد به فلسفه عظمت شریعت خداوند وضرورت واهمیت آن .
با این دلایل بدرستی روشن می شود اینکه چرا خداوند اینقدر به قضیه غدیر فضیلت می بخشد.
وما نیز باید به آن، فضیلت ببخشیم والبته این هم روشن خواهد شد که این
فضیلت را از جانب خدا به غدیر داده شده نه اینکه شیعیان بنابر احساسات
وتعصبات خود غدیر را بزرگترین عید می خوانند.
خداوند این روز را روز کامل شدن دین وتمام شدن نعمت وپذیرفته شدن اسلام به عنوان دین برای مسلمین می داند.
آری براستی که دین بدون رهبری الهی ناقص است ونعمت بدون امامی معین از جانب
خدا ناتمام واسلام بدون مولا علی(ع) وفرزندان معصومش، دینی قابل پذیرش
نیست.
در این روز افلاکیان به سرور می نشینند وعرش را آذین می بندند تا لبخند
رضایت خدا را جلب نمایند و ما بندگان نیز باید به مناسبت این روز عظیم یعنی
کامل شدن دین ووتمام شدن نعمت ورضایت خداوند از اسلام، تمام شهر را
چراغانی کنیم وخانه ها را آیینه بندی نماییم زیرا در این عمل خشنودی ورضایت
مندی خداوند نیز می باشد.
ما باید شکر این لطف پروردگار را بنماییم؛ اما چطور؟
در ابتدای بحث گفتیم که از لازمه جشن گرفتن برای این روزهای بزرگ، این است
که باید تأثیر وجریان آن اتفاق تا حال مشاهده شود حال باید دید که تأثیر
وجریان حادثه غدیر سال 10 هجری چگونه در این زمان مشاهده می گردد؟
جواب ساده است:
هیچ زمانی، زمین وزمینیان خالی از شریعت الهی وامام وراهبری خدایی نبوده ونخواهند بود .
اگر در 1400 سال پیش، اسلام به عنوان دین کامل پذیرفته شد همان دین کامل
امروز هم وجود دارد ومسیر انسان ها را بسوی سعادت وپروردگارشان روشن می
کند.
واگر مولا علی(ع) آن روز به عنوان امام ورهبر از جانب خدا برای مسلمانان
تعیین شد امروز نیز فرزندش امام زمان(عج) رهبر وامام امت است.
پس اگر می خواهیم از غدیر قدردانی کنیم به صرف جشن گرفتن نباید اکتفا شود
بلکه این روز روزیست که باید تجدید پیمان وعهد با امام زمان(عج) ببندیم.
12/8/1390
به نام خداوند بخشنده مهربان