سلام بر شکریه و همراهان بی دفاعش!
بسم رب الشهداء و الصدیقین
من قتل نفسا بغیر نفس او فساد فی الارض فکانما قتل الناس جمیعا
ﻣﺎﺋﺪﻩ/۳۲
در ادامه حوادث غم انگیز و اسفبار سال های اخیر که در غور٬ بلخ٬ میدان و در مسیر قندهار-کابل اتفاق افتاد٬ و حوادث ناگواری که در قندوز و بدخشان و جای جای کشور پیش ﺁمد و گروگان گیری هفت تن از مردم بی دفاع؛ کودکان زنان و مردان مسافر در مسیر زابل-جاغوری٬ ﻭ در نهایت سر بریدن ﺁﻧﺎﻥ توسط ﮔﺮﻭﻩﻫﺎﯼ ﺗﺮﻭﯾﺴﺘﯽ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺖ فضای کشور را غم بار و قلوﺏ ﻫموطنانمان را در داخل و خارج از افغانستان جریحه دار نمود.
به راستی دستگیری و محبوس نمودن و سر بریدن اطفال بی گناه و پیر زن هفتاد ساله و رهگذران بی دفاع چه توجیهی میتواند داشته باشد؟!
جز اینکه یقین کنیم و باور نماییم که عاملان این فاجعه بی گانه از اسلام و به دور از عاطفه بشری و در نهایت قساوت و سنگدلی هستند.
ذبح طفل بیگناهی مانند «شکریه» به روشنی آفتاب ثابت نمود که عاملان برهم زدن امنیت افغانستان و آنانی که داعیه دار تشکیل دولت اسلامی هستند٬ چه کسانی هستند و کشور های حامی این گروهک ها بدانند که از چه افراد و مجموعه ای حمایت می کنند. و از این طریق دست به خون بیگناهانی همچون شکریه می آلایند و امواج نفرت و انزجار انسانهای عزتمند و با شرافت را در تمام دنیا به ﺟﺎﻥ ﻣﯽ ﺧﺮﻧﺪ ﻭ سرانجام با وضعیت خفت باری دست انتقام الهی داد بی گناهان را از عاملان جنایت پیشه ﯼ این رخداد ننگین خواهد گرفت و غضب و قهر الهی بر آنان مسلط خواهد شد.
عاملان نا امنی در افغانستان و مخصوصا کسانی که این گونه فاجعه آفرینی میکنند بی گمان خود فروخته گانی هستندﮐﻪ ﺩﺭ مقابل متاع دنیوی٬ تامین گر اهداف ناانسانی دشمنان ملت و مردم مسلمان افغانستان هستند.
آنها در تلاش اند که جو اخوت و برادری و امنیت حداقلی و نسبی موجود در کشور را به اضطراب و التهاب بکشانند و در فضای رعب و وحشت٬ تحرکات احساسی و نسنجیده را موجب گردند٬ تا فضای عمومی کشور و روحیه هم پذیری مردم را به سمت تفرقه های قومی و مذهبی سوق دهند٬ اقدامات مخرب٬ موزیانه و خشونت بار این کفتار های خون خوار هم در بعد ملی و هم در بعد بین المللی نه تنها در قالب های راهزنی٬ قطاع الطریقی٬ و فعالیت خونین و دهشت افکن، تخریب راهها٬ پلها و تهدید مدارس و مکاتب، ﮐﻪ در بعد فکری و فرهنگی و رسانه ای ﻧﯿﺰ، تامل برانگیز و خصمانه است که برخی بی پرده و مستقیم و برخی دیگر در لفافه و غیر مستقیم؛ بی باوری٬ نا امیدی٬ اختلافات مذهبی و قومی و نا امنی روانی ﺭﺍ تروﯾﺞ میکنند. ﺍﺯﺳﻮﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻧﻨﮕﯿﻦ ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺎﯾﻪ ﺷﻌﺎﺭ ﻫﺎﯼ ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ، ﺍﺭﺍﯾﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺧﺸﻦ از اسلام ﻭ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭﭘﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ . اﺳﺎﺭﺕ ﻭ ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺷﮑﺮﯾﻪ ﻭ ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ ﻣﻈﻠﻮمش که به حق٬ بی دفاع سر بریده شدند یک بار دیگر نقاب از چهره دشمنان قسم خورده وحدت و همبستگی ملت و بلکه انسانیت را به دور افکند و قیافه نحس و منفور و نیات ضد بشری آنها را به نمایش گذاشت. خنجر قساوت بر گلوی کودک بی گناه و پیر زن هفتاد ساله و رهگذران خسته ﻭ ﺑﯿﺪﻓﺎعش خشونتی را به تصویر کشید که هر انسان شرافتمندی از ﺁن شرم دارد و حتی طالبان نیز آنرا محکوم نمودند. انزجار و تظلم خواهی بی سابقه اقشار ﻣﺨﺘﻠﻒ ملت که به اشکال گوناگون در واکنش به این حادثه هولناک نشان داده شد در ضمن اینکه مطالباﺕ جدی مدنی و انسانی ملت افغانستان بود ٬ روح همبستگی اخوت و برادری و همدردی و احساسات انسانی را به نمایش گذاشت.
کیفیت و کمیت تظاهرات و راهپیمایی ها در مناطق مختلف نشان داد که مردم به عمق توطئه ﯼ تفرقه افکنانه٬ موزیانه و خطرناک دشمن توجه دارند و برای تحقق هویت ملی و تحکیم همبستگی ﺍﺳﻼﻣﯽ، اجرای عدالت اجتماعی٬ و توجه جدی به امنیت فراگیر را خواستاراند. شعار ها و رفتار های مردم داغدارﯼ ﮐﻪ کاروان شکریه را چه در پایتخت و چه در سایر ولایات تشیع میکردند٬ به روشنی اعلام می نمود که دولت مردان٬ وحدت ملی را نه در شعار که در عمل پیاده کنند و با قاطعیت و تکیه بر مردم، نا امنی های موجود را بر طرف، و بر مشکلات فرا رو فایق آیند و با دلسوزی و توکل بر خدا برای تامین امنیت و بهبود وضعیت معیشتی مردم فرصت های موجود را دریابند. ﻭ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﻪ ﮔﺮﻭﻩ ﻫﺎﯼ ﺩﻫﺸﺖ ﺍﻓﮑﻦ ﻣﻬﻠﺖ ﻧﺪﻫﻨﺪ.
اینجانب باقلب آکنده از اندوه و چشم اشک بار و دردمند از حوادث ناگوار کشور ضمن تقدیر و سپاس فراوان از غم ﺷﺮﯾﮑﯽ اقشار مختلف مردم شهادت مظلومانه، ﻏﻢ ﺍﻧﮕﯿﺰ ﻭ ﺗﺎﺳﻒ ﺑﺎﺭ شکریه و همراهانش را بر ملت فهیم افغانستان و مردم شریف جاغوری و اقوام داغدار دهمرده هم در گلزار و هم در سایر مناطق تسلیت میگویم. شک ندارم که وقوع این حادثه در استانه اربعین حسینی و در فصل اسارت اهل بیت پیغمبر و خاندان رسالت ﻏﻢ شریکی زیبایی با بانوی صبر و استقامت زینب کبری و همراهان مظلوم و قهرمان او خواهد بود و همرنگی با زینب و امام حسین(ع) و اهل بیت آن حضرت تسکین و تسلی معناداری برای خانواده های شهدا مخصوصا مادر و پدر شکریه شهید خواهد ﺷﺪ. مطمئن باشند که خانواده های شهدا اجر صابران را دارند و به برکت خون بی گناهی مانند شکریه از همه، به زینب نزدیک تراند و در نزد پیامبر و اولاد طاهرینش آبرومندﺗﺮ.
باور مندم که به حکم قرآن ﮐﺮﯾﻢ و فرهنگ شهادت شکریه نمرده است و بلکه زنده و با چشمان معصومانه و مظلومانه اش بر همبستگی و وحدت مردم و بر صابران هموطن خود که به خاطر او و مادر پیر ﻭﻫﻤﺮﺍﻫﺎﻥ ﺑﯽ گناهش به سنگر نشسته اند سلام میکند و بر تیغ تیز و قلب تاریک و سنگین قاتلانش نفرین می فرستد.
شکریه شهید!
دختر بی گناه و پر آوازه ام نامت را بر تمام دشت ها٬ کوهها و چشمه سار های میهن فریاد میزنم و بر قاتلان بی رحمت نفرین و انزجار دارم.
یادت را گرامی میدارم ﻭ ﺑﻪ ﭘﺎﺱ ﺧﻮﻥ ﺗﻮ ﻭﻫﻤﺮﺍﻫﺎﻧﺖ، ﺑﺮﺗﻈﻠﻢ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺩﺭﺳﻄﺢ ﻣﻠﯽ ﻭ ﺑﯿﻦ ﺍﻟﻤﻠﻠﯽ ﭘﺎﯾﺪﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﻣﺎﻧﺪ.
ﻣﺤﻤﺪﺳﺎﻟﻢ ﻓﻬﯿﻤﯽ
ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻋﻠﻤﯿﻪ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭﭘﮋﻭﻫﺸﮕﺎﻩ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ﺩﺭﻫﺮﺍﺕ.
۲۵/۸/۱۳۹۴
به نام خداوند بخشنده مهربان